تزوکات جمع تُزُک است به معنی ترتیب و انتظام و ضوابط لشکر. درواقع تزوکات به بنیان ها، قوانین و مقرراتی اطلاق می شود که برای انتظام امور مُلک رعیت و سپاه به کار بسته می شد. ابوطالب حسینی تربتی ترجمۀ کتاب تزوکات را در سال 1047 هجری به هندوستان برد و به شاهجهان فرزند جهانگیر گورکانی تقدیم کرد.
