چرا فرمالیسم روس؟
بحران عمومی و ماندگار در ادبیات حاوی این گزاره است که تمام نظریه های ادبی پیشین، دیگر غربیل خود را آویخته اند و اینک باید به جستجوی چیز نو باشیم. آن «چیز» به گمان من یک نظریۀ جدید نیست. شدت تحولات اخیر جهان فراتر از آن است که به تغییری در همین مایه بسنده کنیم.آن «چیز» که دگردیسی کیفی و عمیقی در بنیان ها خواهد داشت شاید نوعی «نانظریه» یا «فرانظریه» باشد. واقعا نمی دانم زیرا وضعیت ما هنگام حدس زدن آینده کاملا ابلهانه است. اما هرچه هست آن چیز از خلا زاده نخواهد شد و بی شک یک پا در گذشته دارد، در همین نظریه های موجود و یائسه. پس بیایید از همین جا شروع کنیم، از نگاهی نو به نخستین نظریۀ ادبی مدرن در قرن بیست. از فرمالیست های روس! البته نه چندان که در نهایت بگوییم: نظریه مرده است، زنده باد نظریه!
